Wyobraź sobie miejsce, gdzie góry schodzą wprost do krystalicznie czystej wody. Gdzie dzika, nieskażona natura spotyka się z jednym z największych osiągnięć polskiej inżynierii wodnej. To właśnie Jezioro Solińskie, nazywane przez turystów „bieszczadzkim morzem„. Ten ogromny, sztuczny zbiornik retencyjny powstał na rzece San, na terenie województwa podkarpackiego.

Jego wody otoczone są od północy przez zalesione Góry Sanocko-Turczańskie, a od południa otulają je pasma Bieszczadów Zachodnich. Tutejszy krajobraz zachwyca o każdej porze roku. Jeśli planujesz żeglarską przygodę ze znajomymi lub zastanawiasz się, jak spędzić czas z dziećmi, ten region ma do zaoferowania niesamowite widoki i zapierające dech w piersiach historie.

default

Jak powstało Jezioro Solińskie? Zatopione wsie i historia tamy

Dzisiejszy krajobraz bieszczadzkiego morza to efekt historycznych wydarzeń. Jezioro powstało w wyniku trwałego zalania dolin dwóch górskich rzek: Sanu i Solinki. Pierwsze plany regulacji tych wód snuto już w 1921 roku. Wtedy profesor Karol Pomianowski z Politechniki Warszawskiej opracował wstępny projekt zagospodarowania hydroenergetycznego Sanu.

Realizację tych planów przerwała II wojna światowa. Do pomysłu budowy powrócono dopiero w 1955 roku, a pracom przewodził inżynier Bolesław Kozłowski. Decyzja o budowie ogromnej zapory oznaczała drastyczne zmiany dla społeczności lokalnej. Podczas powolnego napełniania zbiornika wodą na jego dnie znalazło się kilka tutejszych miejscowości. Zatopiono historyczną lokację samej wsi Solina, a także miejscowości: Teleśnica Sanna, Horodek, Sokole, Chrewt oraz znaczną część Wołkowyi.

Budowa ruszyła pełną parą w 1960 roku i stanowiła gigantyczne wyzwanie logistyczne. Przez blisko 9 lat przy budowie zapory pracowało ponad 2000 osób. Głównym projektantem tego skomplikowanego kompleksu był inżynier Feliks Niczkie. Ostatecznie, 20 lipca 1968 roku, zaporę oficjalnie oddano do eksploatacji.

Jezioro Solińskie – rekordy, które robią potężne wrażenie

Zapora w Solinie to absolutny rekordzista. Jest to najwyższa betonowa tama w naszym kraju, wznosząca się na 81,8 metra (często podaje się w zaokrągleniu 82 metry). Jej długość wynosi imponujące 664 metry. Kubatura samej zapory wynosi aż 760 000 m³.

Co jeszcze sprawia, że Jezioro Solińskie jest ewenementem na skalę kraju?

Na dnie tego kompleksu, tuż poniżej zapory, funkcjonuje Zespół Elektrowni Wodnych Solina-Myczkowce o potężnej mocy 200 MW. Ciekawostką dla odwiedzających jest fakt, że turyści mają możliwość zwiedzania wnętrza tamy, by zobaczyć, jak siła wody zamieniana jest w energię elektryczną.

Linia brzegowa pełna tajemniczych zakątków

Swoją niesłabnącą popularność Solina zawdzięcza ukształtowaniu terenu. Brzegi jeziora są niezwykle rozwinięte i w wielu miejscach po prostu trudnodostępne, dzięki czemu akwen zachował dziki, naturalny charakter.

To właśnie urokliwe zakątki, strome cyple i ciche zatoczki przypominają o magii tego miejsca. Wiele z nich można swobodnie podziwiać wyłącznie od strony wody. Pływając po jeziorze, można odkrywać niezwykłe punkty na mapie:

Jezioro Solińskie – raj dla żeglarzy i wędkarzy

Jezioro Solińskie to idealne miejsce dla miłośników aktywnego wypoczynku na wodzie. W porównaniu do Krainy Wielkich Jezior Mazurskich akwen ten wyróżnia się znacznie mniej skomercjalizowaną atmosferą. Aby chronić niezwykłą przyrodę Bieszczadów, na całym jeziorze wprowadzono strefę ciszy. Zakaz używania głośnych silników spalinowych obowiązuje wszystkich, z wyjątkiem patroli Policji oraz ratowników WOPR.

Z uwagi na strome, wysokie brzegi i specyficzne rozczłonkowanie tafli wody, wiatry na Jeziorze Solińskim bywają bardzo zmienne, porywiste i nieprzewidywalne. Większość dzikich miejsc idealnych do cumowania jest kamienista lub błotnista, co bezpośrednio wynika ze sporych wahań poziomu wody w zbiorniku. Bezpieczne i nowocześnie przygotowane przystanie można za to znaleźć w pobliżu Polańczyka (np. Eko Marina). Wody jeziora obfitują w życie, co stanowi doskonałą wiadomość dla wędkarzy. W zbiorniku można z powodzeniem łowić takie gatunki jak sandacze, okonie, bolenie, leszcze i płocie, szczupaki, sumy, klenie oraz karpie.

Dorodne karpiowate często można obserwować wprost z korony zapory, gdzie korzystają z obfitego dokarmiania przez turystów. Powstanie jeziora wpłynęło na okoliczny ekosystem. Ukleje, płocie czy okonie migrują w górę pobliskich rzek, stając się niekiedy zagrożeniem dla miejscowego pstrąga potokowego.

Niezapomniane widoki, rejsy i kolej gondolowa

W sezonie letnim po jeziorze regularnie pływają statki wycieczkowe, które gwarantują relaksujący odpoczynek. Turyści chętnie decydują się także na wynajęcie kajaków, rowerków wodnych czy cichych łodzi elektrycznych. Należy pamiętać, że kąpiel w jeziorze poza specjalnie wyznaczonymi, strzeżonymi plażami jest niebezpieczna. Strome, trudnodostępne brzegi i ukryte pod taflą podwodne przeszkody stanowią ogromne zagrożenie dla pływaków.

Dla miłośników przestrzeni przygotowano fenomenalną nowość. W 2022 roku Polskie Koleje Linowe uruchomiły nowoczesną kolejkę gondolową poprowadzoną bezpośrednio nad zaporą. Łączy ona stację dolną o nazwie Plasza ze stacją górną na górze Jawor. Całkowita długość tej powietrznej trasy to 1580 metrów, a różnica wysokości między obiema stacjami wynosi równe 100 metrów. Na zboczu Jawora wzniesiono ponadto wieżę widokową, z której roztacza się niezrównana panorama całego jeziora.

Widok słońca zachodzącego za solińskimi wzgórzami, obserwowany bezpośrednio z tafli wody, sprawi, że zakochasz się w tym bieszczadzkim krajobrazie już na zawsze.

Dlaczego bieszczadzkie morze to świetne miejsce dla rodzin z dziećmi?

Jezioro Solińskie to świetna alternatywa dla zatłoczonych plaż Bałtyku i popularnych mazurskich jezior. Rodziny z dziećmi znajdą tu doskonałą infrastrukturę oraz wiele atrakcji dla najmłodszych. Oto główne powody, dla których warto zaplanować tu urlop z najmłodszymi:

Połączenie górskich krajobrazów i wypoczynku nad wodą to niezawodny przepis na wakacje, podczas których słowo „nuda” po prostu nie istnieje.

Wymarzona baza wypadowa nad bieszczadzkim morzem

Jeśli planujecie urlop nad Jeziorem Solińskim, kluczem do sukcesu będzie wybór komfortowego noclegu, który zapewni spokój dorosłym i bezpieczną przestrzeń najmłodszym.

Wybierając kompleks Vela Polańczyk, zyskujecie idealną równowagę między bliskością natury a nowoczesnym standardem. To kameralny obiekt oferujący cztery całoroczne, w pełni wyposażone i klimatyzowane domki, oddalone zaledwie 400 metrów od brzegów jeziora.

Zadbaliśmy o każdy detal, aby Wasz wypoczynek był bezstresowy:

Nie zostawiaj swoich wakacyjnych planów na ostatnią chwilę. Wejdź na naszą stronę, sprawdź dostępne terminy i zarezerwuj swój wymarzony pobyt nad Jeziorem Solińskim już dziś!

👉 Zobacz oferty pobytu i zarezerwuj swój domek w Vela Polańczyk!

Najczęściej zadawane pytania (FAQ)

Jak głębokie jest Jezioro Solińskie? 

Maksymalna głębokość zbiornika wynosi aż 60 metrów i występuje tuż przy samej betonowej zaporze. W pozostałych częściach akwenu dno jest bardzo zróżnicowane, co bezpośrednio wynika z górzystego ukształtowania zalanych przed laty terenów.

Jezioro Solińskie – czy można się kąpać? 

Kąpiel w jeziorze jest bezpieczna i dozwolona wyłącznie na terenie wyznaczonych, strzeżonych przez ratowników kąpielisk. Ze względu na strome brzegi oraz ukryte pod taflą przeszkody, wchodzenie do wody w dzikich zatoczkach stanowi ogromne zagrożenie.

Jak powstało Jezioro Solińskie? 

Ten ogromny sztuczny zbiornik retencyjny utworzono w 1968 roku jako efekt wybudowania gigantycznej zapory wodnej. Powstanie akwenu wymagało całkowitego zalania dolin dwóch górskich rzek, a także przesiedlenia mieszkańców kilku okolicznych wsi.

Ile hektarów ma Jezioro Solińskie? 

Całkowita powierzchnia tego malowniczego akwenu wynosi około 2200 hektarów, co czyni go największym sztucznym jeziorem w Polsce pod względem pojemności. Warto jednak zaznaczyć, że dokładny obszar lustra wody ulega ciągłym zmianom w zależności od aktualnego poziomu piętrzenia w zbiorniku.

Jezioro Solińskie – na jakiej rzece się znajduje? 

Bieszczadzkie morze to potężny zbiornik retencyjny utworzony głównie na nurcie rzeki San. Drugim niezwykle ważnym dopływem zasilającym ten akwen jest rzeka Solinka, która wpada do Sanu w pobliżu miejscowości Solina.